Na het geweldige Part 1 nogmaals gespeeld te hebben voordat ik aan Part 2 begon. Moet ik toegeven dat ik niet weet welk deel nou beter is. Natuurlijk is Part 2 schitterend om naar te kijken. Maar, laat ik eerst even negatief beginnen. Het gevoel van “Oh dit is filler” om mij weer van punt A naar B te brengen, kon ik niet onderdrukken. Waarschijnlijk omdat Part 1 wat meer lineair was dan Part 2, die wat meer open wereld is.

Ook kreeg ik weer een Red Dead Redemption 2 gevoel. En dat was, is dit het einde nou nog niet. En nu weet ik dat Part 2 twee keer zo lang duurt om uit te spelen als Part 1. Maar soms dacht ik wel, nu is het wel genoeg. Laat nu die laatste boss battle maar komen en daarna graag de End Credits.

Helaas duurt het ook even voor dat het verhaal echt opgang komt. En niet zo in your face als Part 1, wat nu ik zelf een dochter heb nog harder binnen kwam dan de eerste keer dat ik Part 1 speelde. Maar de eerste uren met Part 2 zijn zeker geen straf en er zitten wel hele mooie emotionele momenten tussen. Na een bepaalde scene zou je kunnen zeggen dat de game nu pas echt start.

Je speelt de Part 2 vanuit het perspectief van twee karakters, Ellie en Abby (de Tank). Maar dit werkt voor en tegen zich. Aan de ene kant heb je het verhaal van Ellie die wraak wilt nemen op Abby en het verhaal van Abby. Waar wel erg hard geprobeerd wordt een “emotionele” band mee te creëren. Ik wil niet zeggen dat Abby’s verhaal niet boeit. Maar ik had graag gezien dat het verhaal van Joel en Ellie voort gezet werd.

Eigenlijk draait het hele verhaal op wraak, emotie en hoe je daarmee omgaat. Wat uitstekend wordt verteld. Maar ik bleef toch met een iets wat onbevredigd gevoel zitten tijdens de end credits. Want een echte conclusie aan het verhaal is er niet. En alles ligt open… De wereld is nogsteeds naar de klote. Ellie is alleen… en Abby, die boeit me eigenlijk niet zo veel.

Na het opnieuw spelen van Part 1 is het sterkste toch wel echt de band die Joel en Ellie samen opbouwen. Part 1 begint met een hartverschurende openingsscene. Part 2 duurt lang om echt opgang te komen. Ook het einde van Part 1 is geweldig, Joel houdt zijn geheim bij zich en verteld Ellie, de dochter die hij eindelijk weer heeft, niet wat hij gedaan heeft. En Ellie accepteerd het… denk je.. dat mag je zelf bepalen. Meesterlijk einde, en misschien wel beter zo zonder Part 2.

Want heeft Part 2 eigenlijk wel een recht van bestaan… Voor mij wel. Ik heb, in tegenstelling tot deze tekst, wel genoten van het spel. Al moet ik zeggen dat ik door sommige confrontaties heen ben gerend, letterlijk. Omdat ik er geen zin meer in had en het verhaal wilde volgen en niet meer moeten sneeken en in vuurgevechten terecht wilde komen.

Ik moet wel zeggen, ik merk dat mijn review wat negatief is, dat de (meeste) cutscenes erg goed geacteerd en gedirigeerd zijn. Waarbij sommige cutscenes je echt wel raken (en nee ik bedoel niet de sex scene). Maar wel de scene waar bij een bepaald personage verteld dat hij er wel klaar mee is, lees: moe is.

Ik zou deze game graag een 5 out of 5 geven maar dat kan ik gewoon niet. Daarvoor heb ik te veel momenten gehad dat ik het “vervelend” vond om verder te spelen en weer een vuurgevecht aan te moeten gaan. En laat ik helemaal maar zwijgen over de battle tegen The Rat king…

Conclusie: 4 Tanks out of 5.